|
Biografie Gonnie Brouwer - de Bruin (2 juni 1952 – 15
augustus 1995)
In het ouderlijk gezin de Bruin heerste geen echte
sportcultuur. Mede daardoor begon Gonnie pas op latere leeftijd
serieus met sport. Via schoolvriendinnen op de ULO in Bolsward
kwam ze in aanraking mat de schaatssport. Aanvankelijk op
recreatief niveau. |
Langebaanschaatsen
Gonnie sloot zich in 1972 op 20-jarige leeftijd aan bij de
Schaatstrainingsgroep Bolsward. Vanaf dat moment werden de zaken
serieus aangepakt. Dat resulteerde in 1974 tot een verkiezing in
de Friese schaatsselectie.
Vanuit de Friese selectie plaatste Gonnie zich in 1977, 1978
en 1980 voor het Nationaal B- kampioenschap langebaanschaatsen.
In 1978 werd ze daarbij tweede op de 1500 meter en derde op de
1000 meter. Gonnie plaatste zich in 1977 eenmalig voor het A-
kampioenschap. Ze behaalde een tiende plaats in de
eindrangschikking.
De kracht van Gonnie lag vooral op de langere afstanden. Daar
‘woonde ze in’. Ze was conditioneel erg sterk en bezat veel
kracht. Op de korte afstanden, met name de 500 meter, kwam ze
technisch iets te kort. Daarop wist ze haar kracht niet
voldoende om te zetten in de vereiste snelheid.
|
Gonnie (staand, r) als winnares
van het Noordelijk kampioenschap marathon 1981, omringd door:
staand vlnr Roel Heemstra (Veteranen, 2e) en Willem Visser
(Veteranen, 1ste). Gehurkt vlnr: Jan Roelof Kruithof (Heren-A,
1ste) en Piet Takema (Heren-B, 1ste) |
Marathonschaatsen
Het marathonschaatsen lag Gonnie erg goed. Ze was aanvallend
ingesteld en kon diep gaan. In 1977 schaatste ze haar eerste
wedstrijd tijdens de Nieuwjaarsmarathon in Heerenveen. In de
nieuwjaarswedstrijd van 1980 behaalde Gonnie in Heerenveen haar
eerste podiumplaats (derde) in een marathon. Op het NK marathon
van 1980 werd ze eveneens derde.
Het seizoen 1980/1981 richtte Gonnie zich volledig op het
marathonschaatsen. Lange tijd voerde ze het KNSB -
marathonklassement aan. In de marathon van Alkmaar kwam drie
wedstrijden voor het eind de ommekeer. Gonnie werd in de laatste
bocht bewust onderuit geschaatst, zodat ze geen punten zou
halen. Uiteindelijk is Gonnie dat seizoen als tweede geëindigd
in het marathonklassement.
Na dat succesvolle seizoen is Gonnie in 1981 gestopt met
schaatsen. Ze had te vaak te veel problemen met haar rug.
In haar korte carrière als marathonschaatsster heeft Gonnie
zes overwinningen geboekt. Zes maal werd ze tweede en vijf maal
stond ze op een derde positie. |
Wielrennen
In 1972 kocht Gonnie van een erfenis van haar opa een
tweedehands racefiets zonder derailleur. Bram Brouwer monteerde
dat ontbrekende onderdeel er voor haar op. Dat was ook het begin
van het sprookje van Bram en Gonnie.
Aanvankelijk was de fiets een trainingsmiddel in de zomer.
Als wedstrijdsport werd de fiets in 1978 ingezet bij een tijdrit
voor niet-licentiehouders te Oudega. Ze eindigde als eerste
vrouw.
In 1980 nam Gonnie ‘voor de aardigheid’ een KNWU-licentie
bij LWV De Friesche Leeuw in Leeuwarden. Het eerste jaar
behaalde ze al twee podiumplaatsen. Op 26 april 1981 won ze haar
eerste wedstrijd. In de Klimkoers van Wolder (Maastricht)
versloeg ze de volledige nationale top. |
Gonnie wint haar eerste
criterium ogenschijnlijk met overmacht: klimcriterium van Wolder,
1981
|
(sponsor)selecties
Gonnie heeft twee maal voor een sponsorploeg gereden. In
1981 en 1982 zat ze in de "Brouwers Machines–Rossin"-ploeg
uit Limburg. In 1985 reed ze voor de topformatie "Dextro-Roter".
Aan het begin van het seisoen 1985 was Gonnie ook opgenomen
in de nationale selectie van Bondscoach Rinus Verboom. Daardoor
gloorden er kansen voor de Tour de France voor dames en voor het
Wereldkampioenschap. Helaas, Gonnie leverde halverwege het
seizoen haar contract bij Dextro in. Ze kon niet opschieten met
de ploegleider. Daarmee verspeelde ze ook haar kansen op de twee
hoogtepunten van dat jaar. Er resteerde slechts een
reserveplaats voor de Tour de France.
Dieptepunt
In de driedaagse van Engeland van 1988 beleefde Gonnie het
dieptepunt uit haar carrière. Een ongeluk met een Engelse
wielrenster heeft haar diep getroffen. Die renster reed op een
rotonde boven op een vrachtauto. In kritiek toestand werd ze
naar het ziekenhuis afgevoerd, de wedstrijd werd gestaakt. Veel
later bleek ze voor haar leven aan een rolstoel gekluisterd.
Einde carrière
In augustus van datzelfde jaar besloot Gonnie haar
wielercarrière te beëindigen. Haar regelmatig terugkerende
rugblessure noopten haar tot die beslissing. Het besluit werd
versterkt door de verre reizen die ze moest maken om een
wedstrijd te kunnen rijden. Ze wilde ook wel weer eens een
weekeinde thuis zijn.
Haar wielercarrière overziend heeft Gonnie in Nederland 25
overwinningen geboekt. Daarnaast stond ze nog 40 maal op het
podium: 21 maal werd ze tweede en 19 maal derde. Zeker 130 maal
reikte ze ook nog tot de eerste tien. Resultaten, bereikt op
basis van haar veelzijdigheid: klimmen met de besten, sterke
eindsprint, goed tijdrijdster, aanvallend ingesteld, heel diep
kunnen gaan en nooit op willen geven. En altijd met veel
plezier!
|
Cyclosportieve
toertochten
Tussen al haar training- en wedstrijdactiviteiten vond
Gonnie veel voldoening in het rijden van zware cyclosportieve
toertochten. Veelal samen met Bram of fietsvrienden, zoals in:
Amsterdam-Rome v.v. (1975),
Tour de France Randonneur (1976 en 1979),
Amsterdam-Noordkaap (1977) en
La Marmotte (1992).
Gonnie op de besneeuwde
flanken van de alpen tijdens de zware tocht van La Marmotte
1992, haar mooiste prestatie. |
 |
Trainingsbegeleiding
Na haar actieve sportcarrière heeft Gonnie zich met Bram
gericht op het persoonlijk begeleiden van duursporters.
Daarnaast verzorgde ze samen met Bram trainingen voor LWV De
Friesche Leeuw en de triatlonafdeling van zwemvereniging Orca.
Dit deden ze vanuit hun bedrijf "Duursport Totaal".
Laatste training
Op 15 augustus 1995 heeft Gonnie haar laatste training
verzorgd. Na de jeugdtraining ging ze verder met de senioren.
Tijdens het inrijden werd Gonnie onwel en viel tegen Dirk van
der Haring aan. Beiden vielen. Al snel was duidelijk dat Gonnie
er ernstig aan toe was. Sjaak Eijgenhuijsen en Jan Beima hebben
vergeefs geprobeerd Gonnie te reanimeren. Ze overleed enkele
uren later in het ziekenhuis.
Gonnie Brouwer Memorial
Een jaar na haar overlijden is gestart met wedstrijden om de
Gonnie Brouwer Memorial wisseltrofee. De eerste twee jaar in
Leeuwarden, daarna in haar woonplaats Mantgum. Op 7 augustus
2005 is deze wedstrijd voor de tiende maal georganiseerd. Als
eerbetoon en als blijvende herinnering aan een groot sportvrouw.
|